~ศรีพรรณ ทรงกระบอก ลั้นลา~

วันเกิดๆๆๆๆๆๆๆ ^O^

     เมื่อวาน หรือวันที่ 21 กุมภาพันธ์ เป็นวันเกิดของเรา

คืนวันเสาร์หลังจากสอบแลปเสร็จ เพื่อนทักเอ็มมาชวนไปกินเหล้า

แต่ไม่ค่อยอยากไป เพราะไม่มีตังค์ แต่มันบอก เฮ้ย ไม่เป็นไร เดี๋ยวเลี้ยง

เราก็เ้อ้ย เกรงใจหวะ ไม่ค่อยดี มันอ้อนตั้งนาน แต่สุดท้ายก็ตกลงไป ฮ่าๆๆ

ใจง่ายเนาะ อุตส่าห์แต่งตัวดี กรีดตา ทาแป้ง ใส่รองเท้าใหม่ที่ซื้อมาเป็นชาติ

เพื่อนมารับ ก็ไป ซักพัก เพื่อนอีกคนนึงโทรหาเพื่อนที่มารับ ว่าไปเซอร์ไพร์อ้นที่ห้องไหม๊

เพื่อนตอบว่า ไปไม่ได้หรอก อมรไม่อยู่ห้อง อมรอยู่ข้างหลังอ่ะ จะคุยด้วยป่าว 

ขำอ่ะ พอจะไปร้านที่จะไปกินเหล้า กลายเป็นว่าร้านเหล้าปิดทุกร้าน เนื่องมาจาก

เป็นวันก่อนวันเลือกตั้งนายกเทศมนตรี เทศบาลแสนสุขนั่นเอง เลยกระเตงกันไปนั่งหาดแทน

นั่งไปเรื่อยๆ ชิลๆ เพื่อนอีก 2 คนก็มา แล้วพอถึงเที่ยงคืน มีการขอตัวไปห้องน้ำ แหม รู้ทันนะจ๊ะ

ซักพัก ถือเค้กมายืนด้านหลัง เราไม่รู้หรอกว่ามีใครบ้าง แต่เห็นเงา แล้วก็กลิ่นเทียน 

มันยืนกันนานอ่ะ เราก็เลยถามว่า อ้าว ได้ที่ยังอ่ะ เพื่อนอิ้ง แล้วก็ค่อยๆถามว่า อมร รู้นานแล้วเหรอ

เราก็จะขำอีก แต่ก็กลั้นใจ แล้วก็เป่าเทียน เป็นอันเสร็จกิจ ก็นั่งกินเบียร์กันต่อ จนกลับห้อง

มีเพื่อนมาค้างด้วย เพราะมันดึก กลับบ้านไม่ได้ 

     ตอนเช้า แม่โทรมาปลุกไปใส่บาตร เวลา 05.48 น. รีบมาก ฮ่าๆๆ แต่ตื่นจริงๆ ตอน 06.30 น.

แล้วก็ไปใส่บาตรกับเพื่อนที่มาค้างด้วย จากนั้นก็ไปทะเล แล้วก็ไปส่งมันกลับบ้าน แล้วก็กลับมาห้อง

นอนต่อสิครับ ฮ่าๆ แม่โทรมาอีกตอน 09.40 น. บอกว่า นอนอีกแ้ล้วเหรอ ก็เลยบอกว่า ค่ะ ฮ่าๆๆ 

ก็คนมันง่วงนี่นา แล้วก็คุยๆกะแม่นิดเดียว แล้วก็นอนต่อ ตื่นอีกที 11.11 น. อาบน้ำ แล้วก็มาเล่นเกมส์

คุยเอ็ม แล้วก็โทรไปคุยกะแม่อีก โทรฟรีๆ ชอบๆ ฮ่าๆๆ บ่ายสองถึงได้ฤกษ์อ่านหนังสือ 

อ่านไปได้ชีตเดียวเอง ฮ่าๆๆ ว่าจะไปวิ่ง แต่ก็ไม่ได้ไป

     ตอนเย็น รู้สึกว่าอยากกิน KFC มากกกกกกกกกกกก ว่าจะไปซื้อกลับมากินห้อง คิดอยู่นาน

สุดท้ายไปซื้อไก่ทอดหลังมอ มากินแทน ฮ่าๆๆ แล้วก็ซื้อยำมาม่า ไก่จ๊อ โค้ก มากิน คนเดียว 

เปล่าเปลี่ยวหัวใจ ฮ่าๆๆ สนุกดี ตามหาของกินที่อยากจะกิน ฉลองคนเดียว ก็แปลกไปอีกแบบ

กินเสร็จแล้วก็โทรหาแม่ บอกแม่ว่าฉลองคนเดียว อิอิ แล้วก็คุยกะหลานจิ๊ดนึง เพราะมันชอบเล่น

ไม่ชอบคุย หมั่นไส้ แล้วก็คิดถึง อิอิ แล้วก็บอกแม่ว่า โทรศัพท์แตกอ่ะ ตกใส่หิน แต่ยังโทรได้ 

ฮ่าๆๆๆ แม่บอกว่าจะให้มาขนของเมื่อไหร่ ก็เลยบอกไปว่า คงประมาณกลางเดือนมีนา

แม่บอกว่าจะไปเที่ยว พาน้องพริ้ม (หลาน) ไปเที่ยวทะเลย อิอิ  แล้วก็วางสายไป เพราะพ่อกะแม่

จะนอนแล้ว

      แล้วก็มาเล่นเกมส์ คุยเอ็ม อาบน้ำ คุยเอ็ม เล่นเกมส์ วงจรอุบาท ฮ่าๆๆ แล้วก็มานั่งอัพบล็อค

ด้วยประการฉะนี้แล หมดวัน โปรเจคไม่ได้เรียงสมการอีกแล้ว อีกอาทิตย์เดียวจะส่งแล้ว 

ตายแน่ตู TOT ถึงกระนั้นก็ไม่สำนึก ยังคงเล่นเกมส์ต่อไป เหอๆ 

 

     สิ้นสุดวันคล้ายวันเกิดด้วยประการฉะนี้  มีความสุขดี แฮบปี้ๆ ^O^ ลั้ลล้า แม้ว่าจะอยู่คนเดียว

คิดถึงบ้านหง่า อยากกลับบ้านแล้ว แต่ก็อยากได้งานแล้ว เหมือนกัน แต่ก่อนจะทำสองอย่างนั้นได้

ตูต้องทำโปรเจคให้เสร็จก่อน พร้อมทั้งผ่านวิชาสุดโหด คอนโทรล นั่นเอง  สู้ตายเฟ้ยยยยยย !!!!!!~

   

ซักพักเหลือบไปเห็นเพื่อนอีกคนออนอยู่แล้ว ขึ้นชื่อเอ็ม ว่าอยู่ที่เดิม ก็อืม.. งง?

ว่ามันเป็นไรวะ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ไอ้เรารึก็ขึ้นหัวเอ็มไว้ว่า "บางครั้งก็ไม่เข้าใจ...??"

แต่ก็ต่างคนต่างไม่ทักกัน ก็แปลกใจอยู่นะ ปกติจะต้องทักบ้างเล็กน้อย ก็ไม่มีเรื่องคุย

ก็เลยไม่ทักอ่ะแต่กับเพื่อนอีกคน มันทักนะ บังเอิญตอนนั้นอยู่ด้วยกัน แต่ก็นะ ไม่รู้อะ

ว่าโกรธเรื่องอะไรรึป่าวก็ไม่บอก แล้วอีกอย่างเหมือนโกรธ งอน ตั้งแต่เมื่อวาน แต่รู้สึกว่า

ตูไม่ได้ทำไรผิดนะขนาดไปซื้อของ ยังถามสองคนเลยว่า เค้าจะไปซื้อเสื้อให้ชาติ

(เพื่อนอีกคน วันเกิดมัน) มีใครจะไปเป็นเพื่อนเค้าไหม๊ คนนั้นเงียบ แล้วก็บอกว่า

เอาตังค์ไปเลยไหม๊ ตูก็ อืม~ เพื่อนอีกคนเลยบอกว่า ไปดิ เค้าไปเป็นเพื่อนป่าว

เราก็ไปดิ แล้วแต่ แต่ว่าฝนตกหวะ จะไปดีป่าววะสุดท้ายตูตัดสินใจไปแหละ พอกลับมา

ชาติก็โทรมาชวนไปกินนม ตูก็ไป เพื่อนที่งอนก็ไปเพื่อนที่ไปซื้อเสื้อด้วยกันบอกว่า

มันเป็นไรไม่รู้หวะ โทรไปก็พูดแปลกๆ ลังเลๆ พอมันมาถึง ก็ดูเงียบๆ ไม่พูดไม่จา

พยายามพูด แต่เหมือนฝืนมากกว่า งงมากเลย แต่ก็เฉยไว้จนมาวันนี้ก็ยังงงอยู่

เพราะถึงตอนเย็นมา อยู่ดีดีก็ทักเอ็มมาว่า หัวเอ็มที่ตูขึ้นไว้ คือ?? แล้วก็ บอกประมาณว่า

เค้าเป็นแบบหัวเอ็มแกเหรอ? หรือตอนนี้เค้าเป็นแบบหัวเอ็มแก ตูงงหนักอีก ก็เลยบอกว่า

ป่าว หมายถึงตัวเองที่ไม่เข้าใจตัวเองมากกว่า แล้วมันก็ขอโทษ ตูก็งงอีก ขอโทษ

ทำไมวะ ตูงง พอถามก็บอก ช่างมันเถอะแล้วซักพัก ก็เลยถามกลับไปว่า เมื่อวานเป็นไร

ไม่ค่อยพูดแล้วก็ตอบมาว่า อ่อ อืม เค้าไปแล้วนะ จบ!! คือ ตูยังไม่ได้คำตอบ

แม่งก็เสือกชิ่งปล่อยให้ตูงงเป็นไก่ตาแตก ว่ามึงงอนตูติ? เฮ้อ~

ตูละเหนื่อยกับพฤติกรรมแม่งจริงๆ จะให้ตูเอาใจแม่ง ตลอดเวลาก็ไม่ได้หรอกนะ

แม่งเอ๊ย เป็นหลายทีแล้ว พูดแล้วขึ้นเลย สาด น่าเบื่อสุดตีน!!  

 

        

ปกติ ไม่ร้องไห้หรอก แต่บางที ที่มันอัดอั้นตันใจจริงๆ มันสุดจะทน

มันก็ต้องปล่อยออกมาอยู่คนเดียว ไม่ต้องกลัวใครเห็น บอกตามตรง

เบื่อนะ เบื่อมาก ถ้าอยู่บ้าน แม้เจอเรื่องแบบนี้เราก็ไม่รู้สึกอะไร เพราะ

มีคนที่อยู่ข้างเราคอยเล่นกับเรา หยอกล้อเรา มีพี่ชาย พี่สะใภ้ มีน้องๆ

ทีคอยเม้าท์แตกอยู่กับเรา เรื่องพวกนี้กลายเป็นเรื่องขี้เล็บทันที แต่อยู่นี่

พอมีเรื่องก็รู้สึกเหงาขึ้นมาทันทีเดิมคิดว่าตัวเองเป็นคนเข้มแข็งนะ

แต่ลึกๆแล้ว ก็อ่อนไหวบ้างนะร้องไห้เป็นนะแต่อย่างน้อย ก็มีที่นี่

ที่ที่คอยให้เราระบาย คอยให้เราพูดคุย แม้ว่าจะพูดคนเดียวแต่มันก็ดีกว่า

เก็บไว้ แล้วทะลักมาทีหลัง ไม่อยากเสียเพื่อน ยิ่งใกล้จบแล้ว ไม่อยากให้

เป็นเรื่องใหญ่ทั้งไม่เคยพูดเรื่องแบบนี้กับแม่อยู่แล้ว ฉะนั้น

บล็อคนี่แหละที่พึ่งสุดท้าย เพื่อนๆ ไม่มีใครรู้จักเล่นคนเดียว ไม่มีใครมาอ่าน

นอกจากเพื่อนๆ ในเน็ตฯมันดีก็ตรงนี้แหละ เฮ้อ~ อย่่างน้อยก็สบายใจขึ้นมาบ้าง 

 

ขอบใจนะ บล็อคที่รัก ขอบใจที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น ^^

 

edit @ 24 Jan 2010 01:03:12 by ศรีพรรณ ทรงกระบอก